Het is de moeite waard om verstandig te kiezen.
Sporting d’Amorim is een fenomeen. Een onbekende coach leidt de vlaggenschipclub van het Portugese kampioenschap – en leidt het team snel naar de titel. En met zoveel vertrouwen dat Liverpool meteen hun zinnen op hem zette. Ruben ging uiteindelijk naar nucleaire onderzeeër – maar niet voor de Merseysiders, niet voor West Ham, maar voor Manchester United. Zijn favorieten blijven Sporting, waar de vraag enorm naar is. De meest opvallende is Victor Győkeres, die topscorer is in het kampioenschap (voor het tweede opeenvolgende seizoen). De Zweed is definitief de spits geworden van een grote club uit een sterk Europees kampioenschap. Het enige dat overblijft is kiezen – er zijn veel aanbiedingen.
Barcelona
De Catalanen gaan ervan uit dat ze binnenkort versterking nodig hebben op de centrale spitspositie. Robert Lewandowski wordt er echter niet jonger op en er is geen volwaardige vervanger voor hem (jong afgestudeerde Marc Giou had kunnen komen, maar Chelsea haalde hem weg). De paal is al onstabiel; verjonging kan niet worden uitgesteld.
Joan Laporta kiest uit drie kandidaten: Darwin Nunez (Liverpool), Victor Osimhen (uitgeleend aan Galatasaray) en Győkeres. De reden van Barcelona is duidelijk: de club heeft een spits nodig die doelpunten kan maken en in de aanvallende stergroep met Raphinha, Yamal en Olmo past.
Er zijn slechts twee belangrijke vragen: zullen ze de financiële problemen kunnen oplossen en zal de Zweed dat zelf willen? Over beide bestaat grote twijfel. Het is niet voor niets dat er grote problemen ontstonden bij het opnemen van Olmo – pas onlangs kwamen ze overeen om hem tijdelijk op te nemen terwijl het beroep in behandeling was. Tegelijkertijd is er geen overeenstemming over de toekomst van de twee kopmannen van de ploeg: de Jong en Araujo. Beiden hebben geen haast met het verlengen van hun contract. Barcelona bevindt zich in een diepe crisis, dus zelfs Sporting is nu een betrouwbaarder project. Victor heeft een team nodig waarin hij gegarandeerd voor titels vecht en een deel van zijn salaris niet terugbetaalt, zodat de club financiële problemen vermijdt.
“Beieren”
München wil de selectie van spelers in de aanvallende groep diversifiëren. Ze vonden een vervanger voor Lewandowski door Harry Kane te contracteren – en gaven daar veel geld aan uit. Nu willen ze blijkbaar een sterke concurrent hebben, zodat de Engelsman de motivatie heeft om altijd scherp te blijven. Kane is 31 jaar oud, hij heeft niet deelgenomen aan het meest competitieve kampioenschap, dus de enige sterke motivatie is de Champions League.
Voor de Zweed is Bayern een tweesnijdend zwaard. Enerzijds de status van het team en zijn vooruitzichten. München is de hegemon van de Bundesliga, ondanks de mislukking van vorig jaar. Bovendien heeft de club een coach geselecteerd met wie het project opnieuw wordt opgestart – en laat nu al een goed imago zien. De kansen om uw trofeeëncollectie uit te breiden zijn extreem hoog. Aan de andere kant is Harry Kane in competitie. Hij is niet zo’n ervaren spits dat hij er over een paar jaar op kan rekenen dat hij een hoofdrolspeler is. Hier zul je óf lang op een bankje moeten zitten óf over je hoofd moeten springen. Gezien de kwaliteiten en status van een Engelsman is het onduidelijk hoe vaak en hoe superieur hij is. Victor heeft een team nodig waarin hij als de belangrijkste aanvaller wordt beschouwd.
Manchester-stad
Op het eerste gezicht zou deze optie dezelfde kenmerken moeten hebben als Bayern. Maar om verschillende redenen is het interessanter om naar City te verhuizen. Ja, City ervaart de ergste achteruitgang uit het Guardiola-tijdperk (en nog wat). Maar dit is slechts een signaal dat het project updates nodig heeft, een gedeeltelijke herstart. Gezien de middelen van de eigenaren brengt dit geen ernstige risico’s met zich mee: het is onwaarschijnlijk dat de stad zal veranderen in een middenboer. Er zal gestreden worden om de titels. Pep blijft coach van het team. Hij zal waarschijnlijk hetzelfde doen als Klopp de afgelopen jaren bij Liverpool heeft gedaan: hij zal de club zelfstandig nieuw leven inblazen en pas vertrekken als hij ervan overtuigd is dat het mechanisme werkt.
Het meest gevoelige moment voor Győkeres is de concurrentie met Erling Haaland. Het voorbeeld van Julian Alvarez liet zien dat hoe goed je ook bent, de Noor een voordeel zal hebben. Maar het falen van City laat duidelijk zien dat je niet zomaar kunt vertrouwen op een kleine groep spelers die je vertrouwen hebben verdiend. Er moet sprake zijn van een brede bank en een kwalitatieve rotatie. Anders is er simpelweg geen plan B bij overmacht. Bovendien rockt Nederland niet nucleaire onderzeeërzoals het eerste jaar. Het begon goed, maar daarna keerden de implementatieproblemen terug. Hij heeft een gevaarlijke concurrent nodig. Győkeres krijgt meer kansen dan het lijkt.
Manchester United
Aanvankelijk keken de Mancuniërs niet naar Győkeres. Rashford zat al in de ploeg en Høylund werd vorig seizoen gecontracteerd. Om de Deen zichzelf te laten bewijzen in de competitie (en variatie te hebben), namen ze Joshua Zirkzee. Er waren vragen over de effectiviteit van de brigade, maar er waren nog steeds sprankjes hoop op de vooruitgang van de nieuwkomers.
De drijvende kracht achter de belangstelling van de Zweed was eerder Amorim (geruchten begonnen naar boven te komen toen het nieuwe jaar naderde). Ruben kwam in het najaar bij de club terecht, toen Ten Hag werd ontslagen. De coach begreep de essentie van de problemen: hij verwijderde Marcus uit het team en vroeg de directie om hem naar de voorgrond te verplaatsen. Aangezien Ruben bij Sporting samenwerkte met een doelpuntenmaker, was de puzzel makkelijk in elkaar te zetten: ze richtten hun aandacht op Victor.
Voor Victor zijn er net zoveel twijfels over deze optie als in Barcelona. Een club die geen duurzaam project heeft. Er is geld – pas elk jaar wordt dit project opnieuw opgestart en wordt er een enorme aankoop gedaan. En de efficiëntie van de overdrachten zelf is vrij laag. In de rode kant van Manchester kun je nu niet strijden om titels.
In feite kan elk van de huidige opties als twijfelachtig worden beschouwd. Op sommige plaatsen zijn de projectvooruitzichten onduidelijk, op andere is er sprake van concurrentie. Je zult het minste van alle kwaden moeten kiezen.
Over de auteur
