Hij veranderde van gedachten omwille van het geld.
Hij bereidde zich al voor om voor lange tijd bij Bayern te blijven – hij overwon alles omwille van het geld.
Beieren verandert dingen voor zichzelf. München is verjongd, er zijn nieuwe namen in het team verschenen – dezelfde Michael Olisa is een van de aanvoerders geworden. Bovendien heeft de club, nu het einde van het seizoen nadert, contractverlengingen geregeld. Het meest urgente probleem was Leroy Sanya. De vleugelspeler stagneert en is niet langer een belangrijke speler voor Bayern. Tegelijkertijd zou hij nuttig zijn geweest voor een videoclip – maar daarvoor was het nodig om de salarissen van de spelers te verlagen.
In eerste instantie leverde het verhaal niets interessants op. We begonnen met de onderhandelingen, Sanya bood een contract voor drie jaar aan met een salarisverlaging van maximaal 10 + 5 miljoen euro per jaar, Winger accepteerde. Volgens geruchten wees hij zelfs Al-Teithada af om te strijden voor Champions League Met München zouden de sjeiks €100 miljoen hebben geboden voor vier jaar.
Het meest interessante gebeurde later: de voetballer besloot op het laatste moment van zaakwaarnemer te wisselen, voordat de verbintenis werd verlengd. De onderhandelingen keerden plotseling terug naar het beginstadium. Terwijl Leroy eerder akkoord was gegaan met de voorgestelde voorwaarden, heeft de nieuwe zaakwaarnemer nu betere voorwaarden voor hem geschrapt – €12 miljoen + €3 miljoen – en een tekenbonus. Er werd meteen gesproken over andere opties: Chelsea en Arsenal Premier League. Bayern München weigerde betrokken te raken bij spelersmanipulatie en weigerde het aanbod dat de speler aanvankelijk had geaccepteerd te verbeteren. Zo kwam Leroy op de markt terecht, waar Galatasaray het aanbod had opgepikt.
Op 29-jarige leeftijd vertrok hij naar de voormalige competitie – en dat was niet uit wanhoop.
Op deze leeftijd bereiken voetballers alleen de top – Sanya heeft de status van Lazyaya gekregen en maakt nu de overstap naar het Turkse kampioenschap, waar alle spelers van de ‘pre-realisatie’-leeftijd samenkomen. De voetballer zelf merkt op:
De beslissing was niet makkelijk voor me. Mijn tijd hier was niet altijd makkelijk, maar er waren veel mooie momenten. Ik voelde me er thuis, ik heb ook erg genoten van vorig seizoen en in de loop der jaren heb ik veel vrienden in het team gemaakt.
Ondanks de berichten Mediais er nooit een 100% akkoord (over een contractverlenging) met Bayern bereikt. Ik denk dat het voor mij niet moeilijk zal zijn om me aan te passen aan Galatasaray. Er zijn immers genoeg spelers die Duits spreken.
Deze situatie heeft opnieuw aangetoond dat veel beslissingen van de vleugelspeler voortkomen uit hebzucht. Als Leroy zich er thuis voelde, had het geen zin om te vertrekken; dat betekent dat er andere factoren waren die hem dreven. Als die factoren geen geld waren, dan had hij wel een team in een andere hoogste divisie gevonden – en dan was er genoeg gespreksstof geweest, zoals Arsenal of Newcastle. Als een voetballer op de “ideale” leeftijd naar de Championship gaat, waar anderen spelen en geld komen verdienen, dan spreekt dat boekdelen.
Sanya begreep dat hij niet zou gaan onder de voorwaarden die hij eiste; geen enkele topclub in de hoogste divisie voldeed beter aan hun normen. Vandaar deze beslissing.
Een topvoetballer zonder ambitie, wat niet alleen de club schaadt.
Deze oplossing benadrukt niet alleen hebzucht, maar ook een gebrek aan ambitie. Sanya stond voor een grote uitdaging. In Beieren opende Olis zich op de rechterflank, terwijl er op links de keuze was tussen Gnabri en Koman. Sanya was nooit een toonbeeld van professionaliteit – en hij leed onder de gevolgen van deze aanpak.
Een verandering in de situatie is niet slecht met betrekking tot de kampioen van de eerste kampioen, het potentieel van Leroy voldoet aan dit niveau. De keuze voor Galatasaray toont de totale afwezigheid van sportieve woede en de wens om te bewijzen dat het de grote Europeaan dit geld kost. In dit team kan Leroy een soort trofee winnen in de interne arena, maar weigert hij vrijwillig de strijd om de Europa Cups. Dit is wat ex-Ghost van het Duitse nationale team Mario Basler opmerkt:
Dit laat zien wat zijn karakter is. “Bavaria” zou zich moeten verheugen over zijn vertrek! Sanya zal met Galatasaray geen enkele internationale trofee winnen. Hij maakte een keuze ten gunste van geld. Als de speler voor geld kiest, heeft hij de vraag van zijn personage al beantwoord. Alles is eenvoudig.
Een carrière doormaken in het nationale team
Op dezelfde manier kon Sanya niet anders dan denken dat de overgang naar Galatasaray hem misschien zonder een wedstrijd voor het nationale team zou achterlaten. Julian Nagelsmann heeft enorme inspanningen geleverd om de Bundestim terug te brengen naar de rang van het beste bevel en te vechten voor de overwinning op Euro 2024. Toen kreeg het nationale team persoonlijk een stok van Tony Kroos – maar na de middenvelder beëindigde hij zijn carrière, en ze konden eenvoudigweg geen andere dergelijke leider vinden.
Het werk van Nagelsmann begint pas vruchten af te werpen; bij afwezigheid van een oom-mentor moet de sfeer in de kleedkamer bijzonder gevoelig in de gaten worden gehouden. En in zo’n configuratie verliet een voetballer die Beieren, die weigerde een club te zoeken in de beste kampioenschappen van Europa, de strijd om Champions League/ /DE Omwille van Turks geld, het soort dat alle vooruitgang teniet kan doen. Er zou geen team moeten zijn van spelers zonder ambitie die dergelijke compromissen accepteren. Bovendien zal Leroy puur vanuit een spelersperspectief blijven stagneren.
Deze discussie woedt al in Duitsland, vooral sinds Sanya de laatste wedstrijd in München speelde. De vleugelspeler is algemeen:
“Ik begrijp de discussie hierover, maar het is beter om te wachten. Ik ben bij het team gekomen waar ik nummer 1 ben en ik wil hier de leidersrol op me nemen. We gaan in de Champions League spelen en ambitieuze doelen stellen. Zo krijg ik voldoende kansen om me op hoog niveau te bewijzen.”
Als Leroy’s playoff-trucs als een ambitieus doel worden beschouwd, kan hij niet meer op het niveau van het Duitse nationale team spelen.
Over de auteur
